تیرماه هست و مه گرمای عشق وین مبارکباد بر اهل بهشت ماه عشق هست و مه مجنونها ماه شیرین و مه دل خونها ماه تیری ها ، مه اهل بهشت نیک باشد بر شماها سرنوشت دفتر عشق مرا دل پاره کرد بار دیگر عشق را از سر نوشت تیرماه هست و در آن روزای گرم گرم و شاد باشید بمانید گرم و نرم گرمی و نرمی نماد عاشق است تیرماهی را بگردید همنهشت تیرماهی ها به همراه دلند عاشق مهتاب و یار ساحلند عشق پیمایش کنار ساحلی می برد یک تیرماهی را بهشت

قلب را آزرده ام با حال زارم در جوانی

اینک اما تازه کردم قلب را با یار آنی

زندگی را تازه کردم عشق را حیران نمودم

با دلم آغاز کردم زندگی را با جوانی

دیشب همه مهمان تو بودند ساقی1

راضی ز می خــــوان تو بودند ساقی

سرمست شدند ز سفره و لذت جام

مَی نوش کـــه از آنِ تو بودند ساقی

1. ساقی = خدا

حس تنهایی ، همان حسی ست که زنده ها باشند ولی درگیر خویش حس نابودی ، همان حسی ست که مردمان باشند ولی با زخم و نیش حس فقر معنوی ، حسی ست که ارزشای زندگیها مادی است حس بدبختی ، همان حسی ست که بدترین کارای مردم عادی است حس زیبایی چه زیباست و قشنگ حس عشق و حس معنا ، رنگرنگ حس زیبایی ، همان حسی ست که مردمانی واقعی همچون قدیم در کنار هم ، فدای هم شوند با محبت ، عشق باشند و رحیم حس عاشق ، حس فرد برتر است حس عاشق ، از همه زیباتر است حس عاشق ، حس کار عالی است کار با دانش که شاید مالی است آدما ؛ کار جهان تنهایی است زندگی با عشق اما عالی است حس تنهایی ، همان حسی ست که زند

ماه مرداد است و خرمای جنوب ماه گرما و برنجهای شمال پشت دهقان را که از صبح تا غروب می چکد در مزرعه ، اینک بمال بر پدرها ، مادران ، بدرود گو عاشقان رفته را گو با کمال ای پدر پیراهن خیست چه شد؟ زندگیم را تو کردی پر ز مال مادرم قدر تو را در روزگار لحظه لحظه دارمش لحظه به سال آسمان عاشقانت شاد باد روحتان گردد ز شادی مالمال

افتخار کیسمی یک افتخاری دیگر است

افتخار روستا از شهر با ارزشتر است

کیسمی: من خوب می دانم بهایت را ولی

خود بهایت را بدان ، اینک زمانی دیگر است

عشق است اگر کنار دریا باشی

با دلبر خود سبز و شکوفا باشی

عشق است اگر با همه سبزی ها

تو سبزترین سبز دل آرا باشی

عمریست تلف گشته و برگشت پذیر نیست

وین عمر تمام می شود ، انکار پذیر نیست

ای دوست ببین لذت عمرت به کجا رفت؟

بی عشق مشو ، زندگی تجدید پذیر نیست

ای کاش که رفتار جهان نرمال بود

ای کاش که دل ز عشق مالامال بود

ای کاش که بوسه از جهان می آمد

یا این که جهان ما پر از غربال بود